سلام
دیگه از نوشتن خسته شدم...نمیدونم تا کی ولی حالا حالاها خیال برگشتن ندارم.
دوستون دارم
خــسـتـه ام از آرزو ها ، آرزو های خــیــالــی
شـــوق پــرواز مـجــازی ،بـالــهـای اسـتـعـاری
لحظه های کاغذی را ،روز و شب تکرار کردن
خـــاطــرات بـایــگــانــی،زنـدگــی هــای اداری
آفتاب زرد و غمـگـیـن ،پله های رو به پایین
سـقـفـهای سرد و سنگین،آسمان های اجاری
با نگاهی سـر شـکسته ،چشمـهایی پـینه بسته
خسته از درهای بسته،خسته از چشم انتطاری
ای سبزترین، سبزترین، سبز ترین سیمای تو سین هشتم سفره ی ماست
که چه زخمی دارد
که چه دردی دارد
خنجر از دست رفیقان خوردن
از من خسته نمی پرسیدی
آه ای مرد چرا تنهایی؟!
(برای دیدن نام شاعر فلش موس خود را چند لحظه روی عکس قرار دهید)
به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد
به جویبار که در من جاری بود
به ابرها که فکر های طویلم بودند
به رشد دردناک سپیدار های باغ که با من
از فصلهای خشک گذر میکردند ...
هرگز آرزو نکرده ام
یک ستاره در سراب آسمان شوم
یا چو روح برگزیدگان
همنشین خامش فرشتگان شوم
هر گز از زمین جدا نبوده ام
با ستاره آشنا نبوده ام
www.foroogh.de/linkha/aksha5.htm
میتـوان بر درختی تهی از بـار زدن پیـونـدی
میتوان بر دل این مزرعه ی خشک تهی،بذری ریخت
میتوان از میان فاصله ها را برداشت
دل من با دل تو
هر دو بیزار از این
فاصله هاست.
این هم به مناسبت روز آخر پاییز....
زندگی دفتری از خاطره هاست
یک نفر در دل شب
یک نفر در دل خاک
یک نفر همدم خوشبختی هاست
یک نفر همسفر سختی هاست
چشم تا باز کنیم عمرمان میگذرد
ما همه همسفریم
همه روز روزه بودن،همه شب نماز کردن
همه سال حج نمودن،سفر حجاز کردن
شب جمعه ها نخفتن،به خدای راز گفتن
ز وجود بی نیازش،طلب نیاز کردن
به مساجد و معابد همه اعتکاف جستن
ز مناهی هلالی همه احتراز کردن
ز مدینه تا به مکه،سرو پا برهنه رفتن
دو لب از برای لبیک به وظیفه باز کردن
به خدا که هیچ یک را ثمن آنقدر نباشد
که به روی نا امیدی در بسته باز کردن
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
یعنی که تو را میطلبم خانه به خانه
ز روی سنگفرش هر خیابان میبرد پوسیده برگی زرد
در این اندیشه میمانم
اگر روزی بیفتم از دو چشمانت
کدامین باد خواهد برد
تن زرد فرو پاشیده ی من را
